Wzrost płacy minimalnej w Polsce i Holandii od 2026 roku – ile wynosi najniższa krajowa i co to oznacza w praktyce?
Od 2026 roku zarówno w Polsce, jak i w Holandii wzrasta płaca minimalna, co bezpośrednio wpływa na zarobki milionów pracowników oraz koszty pracy po stronie pracodawców. W artykule sprawdzamy, ile wyniesie najniższa krajowa w obu krajach, jak przełoży się na wynagrodzenie netto i co te zmiany oznaczają w praktyce.
Z TEGO ARTYKUŁU DOWIESZ SIĘ
Płaca minimalna w 2026 roku – dlaczego temat jest tak istotny?
Wzrost płacy minimalnej w 2026 roku nie jest wyłącznie kolejną korektą stawek, lecz elementem szerszego procesu dostosowywania wynagrodzeń do realiów gospodarczych w Europie. Zarówno w Polsce, jak i w Holandii minimalne wynagrodzenie pełni dziś rolę nie tylko ochronną, ale także stabilizującą rynek pracy. Dla pracowników oznacza to próbę zabezpieczenia siły nabywczej wynagrodzeń, a dla pracodawców – konieczność dostosowania kosztów pracy do nowych warunków ekonomicznych.
Rosnące koszty życia i presja płacowa w Europie
W ostatnich latach Europa mierzy się z wyraźnym wzrostem kosztów życia, obejmującym ceny energii, żywności, transportu i usług. Inflacja, choć w części krajów stopniowo hamuje, pozostawiła trwały ślad w budżetach gospodarstw domowych. W takiej sytuacji płaca minimalna przestaje być jedynie punktem odniesienia dla najniżej opłacanych pracowników, a staje się jednym z kluczowych narzędzi łagodzenia skutków wzrostu cen.
Presja płacowa dotyczy nie tylko sektorów niskopłatnych. Podwyżki minimalnego wynagrodzenia wpływają na cały rynek pracy, powodując konieczność dostosowania stawek także na wyższych stanowiskach. Dla państw takich jak Polska i Holandia oznacza to balansowanie między ochroną pracowników a utrzymaniem konkurencyjności gospodarki.
Polska i Holandia – dwa różne modele rynku pracy
Choć Polska i Holandia funkcjonują w ramach wspólnego rynku Unii Europejskiej, ich modele regulowania wynagrodzeń znacząco się różnią. W Polsce płaca minimalna jest ustalana w formie jednej, ogólnokrajowej kwoty miesięcznej oraz odpowiadającej jej stawki godzinowej. Decyzje te mają charakter centralny i są silnie powiązane z polityką społeczną oraz budżetową państwa.
Holandia stosuje inne podejście. Podstawą systemu jest stawka godzinowa, która podlega regularnej indeksacji, a wysokość minimalnego wynagrodzenia jest ściśle powiązana z sytuacją gospodarczą i poziomem przeciętnych płac. Nie funkcjonuje tam jedna „sztywna” kwota miesięczna, co sprawia, że system jest bardziej elastyczny, ale jednocześnie wymaga większej świadomości po stronie pracowników.
Te różnice powodują, że wzrost płacy minimalnej w 2026 roku będzie miał odmienne konsekwencje w obu krajach. W Polsce zmiana najmocniej odczują pracownicy o najniższych dochodach oraz pracodawcy z sektorów o niskiej marżowości. W Holandii natomiast podwyżka wpisze się w długofalowy mechanizm dostosowywania płac do realiów rynkowych, wpływając przede wszystkim na stawki godzinowe i koszty zatrudnienia w pracy fizycznej i tymczasowej.
Najniższa krajowa w Polsce od 2026 roku – stawki brutto i netto
Podwyżka płacy minimalnej od 2026 roku wynika bezpośrednio z decyzji rządu podejmowanych na podstawie ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę oraz rozporządzenia Rady Ministrów. Wzrost ten ma charakter systemowy i dotyczy wszystkich pracowników zatrudnionych na umowie o pracę, a także osób wykonujących pracę na podstawie umów cywilnoprawnych, dla których obowiązuje minimalna stawka godzinowa.
Od 1 stycznia 2026 roku zmieniają się zarówno miesięczne, jak i godzinowe progi wynagrodzeń, które pracodawcy muszą bezwzględnie stosować.
Ile wyniesie płaca minimalna w Polsce w 2026 roku?
Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów, od 1 stycznia 2026 roku:
- minimalne wynagrodzenie za pracę wynosi 4 806 zł brutto miesięcznie (przy pełnym etacie),
- minimalna stawka godzinowa wynosi 31,40 zł brutto za godzinę (dla umów zlecenia i umów o świadczenie usług).
Kwoty te mają charakter powszechnie obowiązujący i muszą być stosowane niezależnie od branży, regionu czy sytuacji finansowej pracodawcy. Jak wynika wprost z ustawy:
„Wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz minimalnej stawki godzinowej ustala się w drodze rozporządzenia Rady Ministrów.” (ustawa z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę)
Oznacza to, że od 2026 roku żadna umowa o pracę na pełen etat nie może przewidywać wynagrodzenia niższego niż 4 806 zł brutto, a żadna umowa objęta minimalną stawką godzinową — niższej stawki niż 31,40 zł brutto za godzinę.
Minimalne wynagrodzenie netto – ile realnie dostanie pracownik?
Kwota brutto nie jest równoznaczna z wynagrodzeniem „na rękę”. Po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy, minimalne wynagrodzenie w 2026 roku przekłada się na około 3 605–3 610 zł netto miesięcznie przy umowie o pracę i pełnym etacie (bez dodatkowych ulg).
W przypadku stawki godzinowej 31,40 zł brutto za godzinę wynagrodzenie netto wynosi orientacyjnie około 23–24 zł netto za godzinę, w zależności od indywidualnej sytuacji podatkowej i składkowej.
Ostateczna wysokość wynagrodzenia netto zależy m.in. od:
- obowiązkowych składek emerytalnych, rentowych i chorobowych,
- składki zdrowotnej,
- zastosowania ulg podatkowych (np. kwoty wolnej od podatku).
Dlatego przy ocenie realnych zarobków pracownik powinien zawsze brać pod uwagę kwotę netto, a nie wyłącznie wartość brutto wskazaną w przepisach. Różnice między brutto a „na rękę” są elementem systemu podatkowo-składkowego i nie wynikają z decyzji pracodawcy.
Wzrost płacy minimalnej w Holandii od 1 stycznia 2026 roku
Od 1 stycznia 2026 roku w Holandii zaczynają obowiązywać nowe stawki minimalnego wynagrodzenia, wynikające z ustawowego mechanizmu indeksacji. W przeciwieństwie do Polski, holenderski system nie opiera się na jednej, stałej kwocie miesięcznej, lecz na minimalnej stawce godzinowej, która automatycznie wpływa na wysokość wynagrodzenia miesięcznego w zależności od wymiaru czasu pracy.
Jak ustalana jest płaca minimalna w Holandii?
Holenderska płaca minimalna (wettelijk minimumloon) jest ustalana jako minimalna stawka godzinowa, a nie jako jedna kwota miesięczna. Oznacza to, że rzeczywiste wynagrodzenie zależy od liczby przepracowanych godzin w tygodniu – najczęściej 36, 38 lub 40 godzin, w zależności od branży i układu zbiorowego pracy (CAO).
System ten podlega automatycznej indeksacji, co oznacza, że stawka minimalna jest regularnie korygowana w oparciu o rozwój wynagrodzeń w gospodarce. Jak wskazuje holenderski rząd:
“The statutory minimum wage is adjusted twice a year based on wage developments.”
(Government of the Netherlands)
Co istotne, w Holandii nie funkcjonuje jedna ogólnokrajowa „minimalna pensja miesięczna”. Przeliczenia miesięczne mają charakter orientacyjny i służą jedynie do porównań.
Nowe stawki minimalne w Holandii od 2026 roku
Od 1 stycznia 2026 roku minimalna stawka godzinowa w Holandii dla pracowników w wieku 21 lat i więcej wynosi:
- €14,71 brutto za godzinę
Stawka ta ma charakter ustawowy i obowiązuje niezależnie od branży, rodzaju umowy czy narodowości pracownika. W Holandii nadal obowiązują niższe stawki minimalne dla młodszych pracowników, jednak podstawowym punktem odniesienia dla rynku pracy jest stawka dla osób 21+.
Dla zobrazowania skali zarobków, przy standardowym wymiarze pracy 36 godzin tygodniowo, minimalne wynagrodzenie wynosi orientacyjnie około €2 294 brutto miesięcznie (14,71 × 36 × 4,33). Przy 40 godzinach tygodniowo kwota ta jest odpowiednio wyższa.
Co oznacza wzrost płacy minimalnej dla pracowników w Holandii?
Dla pracowników wzrost minimalnej stawki godzinowej przekłada się bezpośrednio na wyższe realne zarobki, szczególnie w sektorach takich jak logistyka, magazyny, produkcja, rolnictwo czy praca tymczasowa. W tych branżach minimalna stawka często stanowi punkt wyjścia do negocjacji wynagrodzenia, a jej podwyższenie wpływa również na wyższe stawki rynkowe.
Warto jednak pamiętać, że wynagrodzenie netto w Holandii zależy od systemu podatkowego i składek, a także od indywidualnej sytuacji pracownika. Przy pełnym etacie minimalna pensja netto kształtuje się orientacyjnie na poziomie około €1 800–€1 900 netto miesięcznie, choć dokładna kwota zależy m.in. od ulg podatkowych i klasy podatkowej.
Dla pracowników fizycznych i tymczasowych oznacza to większą przewidywalność dochodów oraz realną poprawę siły nabywczej, zwłaszcza przy dłuższych kontraktach i pełnym wymiarze godzin. W praktyce wzrost płacy minimalnej w Holandii jest jednym z kluczowych czynników, który sprawia, że praca w tym kraju pozostaje atrakcyjna finansowo mimo wyższych kosztów życia.
Polska vs Holandia – porównanie płacy minimalnej w 2026 roku
Choć zarówno Polska, jak i Holandia podnoszą płacę minimalną od 2026 roku, realne znaczenie tych podwyżek jest zupełnie inne w obu krajach. Wynika to nie tylko z różnicy nominalnych stawek, ale także z kosztów życia, systemu podatkowego oraz organizacji rynku pracy. Dlatego porównanie „ile wynosi minimalna” wymaga spojrzenia szerzej niż tylko na same kwoty brutto.
Porównanie stawek – godzina pracy w Polsce i Holandii
W Polsce od 1 stycznia 2026 roku minimalna stawka wynosi 31,40 zł brutto za godzinę, co przekłada się na około 23–24 zł netto za godzinę przy standardowych obciążeniach. W Holandii minimalna stawka godzinowa dla osób w wieku 21+ wynosi 14,71 euro brutto za godzinę, czyli kilkukrotnie więcej w przeliczeniu walutowym.
Jednak sama kwota brutto nie oddaje pełnego obrazu. Po pierwsze, w Holandii stawka godzinowa jest podstawowym punktem odniesienia dla całego rynku pracy, a nie jedynie minimum socjalnym. Po drugie, system automatycznej indeksacji sprawia, że wzrost minimalnego wynagrodzenia wpływa także na wyższe stawki rynkowe, szczególnie w pracy fizycznej i tymczasowej.
Po uwzględnieniu kosztów życia różnice częściowo się zmniejszają, ale nie znikają. Holandia charakteryzuje się wyższymi kosztami zakwaterowania, transportu i usług, jednak jednocześnie wyższe zarobki pozwalają pokryć te wydatki bez pochłaniania całej pensji. W Polsce koszty życia są niższe, lecz przy minimalnym wynagrodzeniu margines finansowy pozostaje ograniczony, zwłaszcza przy rosnących cenach energii i żywności.
Co bardziej się opłaca pracownikowi fizycznemu?
Z perspektywy pracownika fizycznego kluczowe znaczenie ma nie tylko wysokość stawki, ale także stabilność zatrudnienia i siła nabywcza wynagrodzenia. W Polsce płaca minimalna zapewnia podstawowe bezpieczeństwo dochodowe, jednak często nie daje dużej elastyczności finansowej ani przestrzeni na oszczędności. Dla wielu osób oznacza to konieczność pracy w nadgodzinach lub podejmowania dodatkowych zleceń.
W Holandii praca fizyczna — nawet na stawce minimalnej — częściej wiąże się z pełnym wymiarem godzin, przewidywalnym grafikiem i ciągłością zatrudnienia. Wyższa stawka godzinowa pozwala realnie odczuć efekt przepracowanej godziny, a wynagrodzenie netto daje większą siłę nabywczą, mimo wyższych kosztów życia. Ma to szczególne znaczenie dla pracowników magazynów, produkcji czy logistyki, gdzie liczba godzin bezpośrednio przekłada się na dochód.
W praktyce oznacza to, że dla pracownika fizycznego liczącego na stabilność i realny wzrost dochodów, holenderski model wynagrodzeń częściej okazuje się korzystniejszy. Polska płaca minimalna pełni głównie funkcję ochronną, natomiast w Holandii minimalna stawka godzinowa stanowi realny punkt odniesienia dla rynku pracy i codziennego budżetu pracownika.
Podsumowanie
Wzrost płacy minimalnej od 2026 roku w Polsce i Holandii pokazuje, jak różnie mogą funkcjonować mechanizmy ochrony wynagrodzeń w ramach jednego europejskiego rynku pracy. W Polsce minimalne wynagrodzenie pełni przede wszystkim rolę zabezpieczenia socjalnego i punktu odniesienia dla najniższych stawek, natomiast w Holandii minimalna stawka godzinowa jest realnym elementem rynku, który wpływa na poziom wynagrodzeń w wielu branżach i zapewnia większą przewidywalność dochodów.
Porównanie obu krajów pokazuje, że sama wysokość płacy minimalnej nie daje pełnego obrazu opłacalności pracy. Kluczowe znaczenie mają także koszty życia, system podatkowy, liczba przepracowanych godzin oraz stabilność zatrudnienia. Dla części pracowników fizycznych różnice te mogą oznaczać zupełnie inne możliwości finansowe, nawet jeśli formalnie oba systemy gwarantują minimalny poziom wynagrodzenia.
